Za choroba Hirschsprunga przemawiaja nader uporczywe zaparcia stolca oraz ogromne rozmiary brzucha

Za chorobą Hirschsprunga przemawiają nader uporczywe zaparcia stolca oraz ogromne rozmiary brzucha, zależnie od dużego rozszerzenia i wydłużenia okrężnicy, zwłaszcza esowatej. Rokowanie. Przypadki choroby Hirschsprunga, w których zmiany chorobowe dotyczą dużej części okrężnicy, kończą się śmiercią zazwyczaj wkrótce po przyjściu na świat. Takie przypadki stanowią mniej więcej 100/0 przypadków tej choroby. Natomiast jeżeli zmieniony odcinek okrężnicy nie jest duży, wtedy choroba Hirschsprunga przeważnie nie zagraża życiu przez dłuższy czas. Leczenie w chorobie Hirschsprunga polega: 1) na przestrzeganiu przepisów higienicznych, które mają za zadanie codzienne wypróżnienie praz wzmocnienie tłoczni brzusznej i przepony za pomocą ćwiczeń fizycznych; 2) na przeciwdziałaniu zaleganiu kału i wiatrów dietą mieszaną oraz zażywaniem na noc olejów rozwalniających , wspieranych przez lewatywy z oliwy; 3) na wprowadzaniu do odbytnicy aż do okrężnicy esowatej drenu umożliwiającego odchodzenie wiatrów; dren wprowadza się po śniadaniu po próbie oddania stolca, pozostawiając go początkowo na 112 godziny co dzień, po tygodniu na 4 godziny; po miesiącu dren wprowadza się co drugi dzień, a następnie coraz rzadziej; po każdym takim zabiegu powinien chory starać się oddać stolec; 4) na znieczuleniu lędźwiowym przez wprowadzenie podpajęczynówkowe 100 mg nowokainy w 3 ml cieczy mózgowo-rdzeniowej, a to dla obniżenia nadmiernego napięcia lędźwiowego odcinka układu współczulnego; nieraz już jednokrotny ten zabieg może wywołać pożądany skutek utrzymujący się czas dłuższy; 5) na pobudzaniu krzyżowej części układu przywspółczulnego przez po dawanie bromku acetylo-betametylocholiny w dawce początkowo 0,1 doustnie na godziny przed śniadaniem; po 3 dniach dawkę zwiększa się – najwyżej do 0,2 g; większe dawki wywołują biegunki. Jeżeli takie postępowanie zachowawcze nie odnosi skutku, to poleca się usunięcie unerwienia współczulnego, okrężnicy dalszej. Najlepsze wyniki po operacji uzyskiwano u dzieci w wieku od 5 do 6 roku życia, gdyż w wieku późniejszym choroba, powstała na tle zaburzeń unerwienia okrężnicy, jest już przeważnie powikłana następowymi zmianami anatomicznymi. Zmniejszając napięcie zwieraczy odbytu operacja ułatwia oddawanie stolca wywołując nieraz nawet natychmiastowy stolec. W przypadkach choroby Hirschsprunga obejmujących dużą część okrężnicy poleca się rektosigmoidektomię. [podobne: asumin, łokieć golfisty, hologramy els ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin hologramy els łokieć golfisty