Walsartan w zapobieganiu nawrotowemu migotaniu przedsionków czesc 4

Na podstawie tych obliczeń planowaliśmy zapisać 1402 pacjentów. Wszystkie analizy przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć. Porównania pierwszego głównego punktu końcowego (czas do pierwszego nawrotu migotania przedsionków) pomiędzy leczeniem a grupami placebo przeprowadzono za pomocą testu log-rank. Oceniliśmy wielkość efektu poprzez obliczenie współczynników hazardu przy użyciu modelu proporcjonalnych hazardów Coxa. W dalszej analizie uwzględniliśmy jako współzmienne wszystkie wyjściowe cechy kliniczne, które zostały ocenione u badanych pacjentów. Dla drugiego pierwszorzędowego punktu końcowego (odsetka pacjentów z więcej niż jednym nawrotem migotania przedsionków), oceniliśmy efekt leczenia, stosując model logistyczno-regresyjny do obliczenia ilorazów szans, z lub bez korekty dla wszystkich wyjściowych zmiennych towarzyszących.
Skorygowaliśmy ogólny poziom istotności na poziomie 0,05, aby uwzględnić dwa główne punkty końcowe. Pierwszy (czas do pierwszego nawrotu migotania przedsionków) był testowany przy dwustronnym poziomie istotności 0,04, a drugi (odsetek pacjentów z więcej niż jednym epizodem migotania przedsionków), przy dwustronnym poziomie istotności 0,01 . W ten sposób przedziały ufności wynoszące 96% i 99% zostały obliczone odpowiednio dla pierwszego i drugiego głównego punktu końcowego.
Obliczono również współczynniki ryzyka z 95% przedziałami ufności, stosując model regresji Coxa w celu oceny wpływu walsartanu na drugorzędowe punkty końcowe i wstępnie zdefiniowane podgrupy. W przypadku porównań między grupami tych drugorzędnych punktów końcowych, które wyrażono jako proporcje lub wartości średnie, wykorzystano test chi-kwadrat lub test t. Przeprowadziliśmy analizy Cox dotyczące pierwotnego wyniku, aby przetestować niekorzystny wynik w wcześniej określonych podgrupach, dopasowując model Coxa z jednym terminem reprezentującym grupę leczenia, jednym terminem reprezentującym interesującą zmienną oraz terminem interakcji w celu przetestowania heterogeniczności efektu walsartan. Zmiany skurczowego ciśnienia krwi analizowano za pomocą analizy wariancji, z korektą dla wartości wyjściowych, i zgłaszano jako najmniej kwadratowe . SE.
Podane wartości P są dwustronne i nie są korygowane w przypadku wielokrotnego testowania. Wszystkie analizy przeprowadzono za pomocą oprogramowania SAS, wersja 9.2 (SAS Institute).
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka pacjentów według grupy analitycznej. Od listopada 2004 r. Do stycznia 2007 r. Zarejestrowaliśmy 1442 pacjentów w 114 ośrodkach; 722 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy walsartanu, a 720 do grupy placebo. Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic między dwiema grupami pod względem charakterystyki początkowej (Tabela 1), z wyjątkiem częstszego występowania choroby wieńcowej i choroby tętnic obwodowych w grupie walsartanu niż w grupie placebo. W sumie 85,4% pacjentów miało nadciśnienie w wywiadzie, 14,6% miało cukrzycę, a 7,9% miało niewydolność serca, dysfunkcję lewej komory lub jedno i drugie. W czasie randomizacji 34,7% pacjentów otrzymywało amiodaron, 57,0% otrzymywało inhibitory ACE, 30,2% otrzymywało beta-blokery, a 56,5% otrzymywało leki przeciwzakrzepowe (tabela 1).
Docelową dawkę 320 mg badanego leku uzyskano po 4 tygodniach u 83,1% pacjentów przypisanych do walsartanu iu 85,2% pacjentów otrzymujących placebo, a dawkę tę utrzymywano w podobnych proporcjach pacjentów do zakończenia badania.
[więcej w: wzór skierowania na badania okresowe, usg brzucha łódź, piramida zdrowego żywienia dla dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: piramida zdrowego żywienia dla dzieci usg brzucha łódź wzór skierowania na badania okresowe