Czy TAVR stanie sie dominujaca metoda leczenia ciezkiego zwezenia zastawki aortalnej? AD 2

Kolejne badanie z udziałem pacjentów z pośrednim ryzykiem, leczenie ciężkiego, objawowego zwężenia zastawki aortalnej u pacjentów z pośrednim ryzykiem, którzy wymagają próby wymiany zastawki aortalnej (SURTAVI) (ClinicalTrials.gov number, NCT01586910), zakończyło rekrutację. Wszystkie powyższe testy są specyficzne dla urządzenia, w przeciwieństwie do brytyjskiej próby Transatheter Aortic Valve Implantation (UK TAVI) (Current Controlled Trials number, ISRCTN57819173), która wykorzystuje dowolne dostępne na rynku urządzenie, a także obejmuje następną generację technologii TAVR w równomiernym niższa kohorta ryzyka. Wyniki tych badań są oczekiwane z zainteresowaniem. Finansowanie i ujawnianie informacji
Formularze ujawnień dostarczone przez autora są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem. Continue reading „Czy TAVR stanie sie dominujaca metoda leczenia ciezkiego zwezenia zastawki aortalnej? AD 2”

Terapia hemofilii – Poruszanie sie z predkoscia uderzenia w Autostrade Innowacji AD 2

Wstępne profile skuteczności i bezpieczeństwa uzasadniają przewidywane długoterminowe badanie profilaktyczne. Kolejne kroki będą jednak gigantyczne dla emikizumabu, ponieważ badacze testują jego potencjał w zakresie bardziej znaczącego i trwałego wytwarzania trombiny wymaganego w leczeniu ostrego krwotoku, niezwiązanego z rozwojem przeciwciał za pomocą emicykumabu10. Działanie Emicizumabu jako środka terapeutycznego będzie zrozumienie jego możliwej roli w pośredniczeniu immunogenności czynnika VIII. Jeśli okaże się to wykonalne, czy wczesne przedłużone leczenie u dzieci zmieni epidemiologię przeciwciał neutralizujących czynnik VIII? Alternatywnie, jeśli emikizumab okaże się niewystarczający do przewidywalnego leczenia poważnych krwotoków, jakie będą immunologiczne konsekwencje ratowania czynnika VIII w stanach zapalnych krwawienia? Kliniczne i naukowe efekty tych dwóch badań zostaną w pełni zrealizowane w czasie. Continue reading „Terapia hemofilii – Poruszanie sie z predkoscia uderzenia w Autostrade Innowacji AD 2”

Glikemia noworodkowa i efekty neurorozwojowe po 2 latach.

W badaniu oceniano związek między czasem trwania, częstotliwością i nasileniem niskich stężeń glukozy w okresie noworodkowym a rozwojem neuropsychologicznym po 2 latach. Metody
Projekt badania i uczestnicy
Kwalifikujące się niemowlęta to osoby zagrożone hipoglikemią u noworodków, głównie na podstawie cukrzycy matek, porodów przedwczesnych (wiek ciążowy <37 tygodni) lub masy urodzeniowej niskiej (<10 percentyla lub <2500 g) lub wysokiej (> 90 percentyla). lub> 4500 g) .6 Dzieci zostały zakwalifikowane przed lub wkrótce po urodzeniu w jednym z dwóch równoległych badań: Wpływ niemowląt i cukru we krwi na badanie EEG (BABIES) (102 niemowląt) i badanie Sugar Babies (514 niemowląt), prowadzone z Od 2006 do 2010 w szpitalu Waikato w Hamilton w Nowej Zelandii, regionalnym szpitalu publicznym z 5500 urodzin rocznie. Wykluczono niemowlęta z poważnymi wadami wrodzonymi lub stanami terminalnymi. Charakterystyka kohort, zarządzanie glikemią i wyniki noworodków opisano poprzednio.6,9,10 Niemowlętom poddawano regularne pomiary stężenia glukozy we krwi za pomocą metody oksydazy glukozy (ABL800 FLEX, Radiometer) przez 24 do 48 godzin lub do chwili, gdy nie było bieżące problemy kliniczne. Zamaskowany ciągły śródmiąższowy monitoring glikemii (CGMS Gold, Medtronic MiniMed) przeprowadzono w sposób opisany wcześniej.11,12 Hipoglikemię, zdefiniowaną jako stężenie glukozy we krwi mniejsze niż 47 mg na decylitr (2,6 mmol na litr), leczono dowolną kombinacją dodatkowych karmienie, żel policzkowej dekstrozy i dożylna dekstroza, aby utrzymać stężenie glukozy we krwi co najmniej 47 mg na decylitr. Około jedna trzecia dzieci (237) została zakwalifikowana do randomizowanego, kontrolowanego placebo badania policzkowego żelu dekstrozy.6
Zarówno badania noworodkowe, jak i badanie kontrolne zostały zatwierdzone przez regionalną komisję etyczną. Continue reading „Glikemia noworodkowa i efekty neurorozwojowe po 2 latach.”

Glikemia noworodkowa i efekty neurorozwojowe po 2 latach

Hipoglikemia noworodków jest powszechna i może powodować upośledzenie neurologiczne, ale dowody na poparcie progów interwencji są ograniczone. Metody
Przeprowadziliśmy prospektywne badanie kohortowe obejmujące 528 noworodków z ciążą w wieku co najmniej 35 tygodni, u których stwierdzono ryzyko hipoglikemii; wszyscy byli leczeni w celu utrzymania stężenia glukozy we krwi co najmniej 47 mg na decylitr (2,6 mmol na litr). Okresowo mierzono poziom glukozy we krwi do 7 dni. Ciągle monitorowaliśmy stężenia glukozy śródmiąższowej, które były maskowane dla personelu klinicznego. Zaliczenie na 2 lata obejmowało Bayley Scales of Infant Development III oraz testy funkcji wykonawczych i wzrokowych.
Wyniki
Spośród 614 dzieci przyznano 528, a 404 (77% kwalifikujących się dzieci) zostało ocenionych; 216 dzieci (53%) miało hipoglikemię noworodkową (stężenie glukozy we krwi, <47 mg na decylitr). Hipoglikemia podczas leczenia w celu utrzymania stężenia glukozy we krwi co najmniej 47 mg na decylitr nie była związana ze zwiększonym ryzykiem pierwotnych wyników zaburzeń neurosensorycznych (stosunek ryzyka, 0,95; przedział ufności 95% [CI], 0,75 do 1,20; P = 0,67) i trudności przetwarzania, zdefiniowane jako wynik funkcji wykonawczych lub próg koherencji ruchu, który był większy niż 1,5 SD od średniej (współczynnik ryzyka, 0,92, 95% CI, 0,56 do 1,51, P = 0,74). Continue reading „Glikemia noworodkowa i efekty neurorozwojowe po 2 latach”