Inhibitory czynnika VIII u czarnych pacjentów z hemofilią ad 5

Grupa H3 + H4 składa się z osobników narażonych (przypadek), ponieważ ich mutacje F8 znajdują się w obrębie haplotypów kodujących białka H3 i H4 z niedoborem czynnika VIII, które są strukturalnie różne od i z tego względu niedopasowane do rekombinanta (i plazmy). pochodnych) produktów zawierających czynnik VIII stosowanych klinicznie. W nieskorygowanej analizie przetestowaliśmy, czy rozpowszechnienie inhibitorów było znacząco różne u pacjentów zgrupowanych według ich haplotypów czynnika VIII. Przeprowadziliśmy także analizę logistyczno-regresyjną z kontrolą wieku podczas rekrutacji i wyjściową ciężkością choroby i powtórzyliśmy te analizy w podgrupie pacjentów z mutacjami powodującymi wyłącznie hemodiabetię. Użyliśmy oprogramowania SAS dla Windows, wersja 9.1.3, do wszystkich analiz statystycznych. Rachunkowość dla braku zależności ze względu na relacje rodzinne
Ponieważ kwestionariusz badania zidentyfikował kilku pokrewnych pacjentów, obawialiśmy się, że związek powstawania inhibitorów z haplotypem F8 może wynikać z faktu, że członkowie rodziny, którzy mają ten sam haplotyp, są również bardziej skłonni do dzielenia alleli innych polimorficznych loci, w tym te, które mogą wpływać na rozwój inhibitorów, takich jak geny dla czynnika martwicy nowotworów . i interleukiny 10.39,40. W ten sposób leczono pacjentów bez pokrzywdzonych krewnych włączonych do badania jako pacjenci jednoklasowi i grupowali pacjentów z podejrzanymi krewnymi w rodowody. Przeprowadziliśmy serię zarówno prostych, jak i skorygowanych podanali po przejściu przez wszystkie kombinacje niespokrewnionych osobników, wybierając tylko jednego członka z każdej rodziny, która miała więcej niż jednego dotkniętego członka, i zanotowaliśmy wynikowe ilorazy szans.
Wyniki
Figura 2. Figura 2. Mutacje hemofilowe i cztery białka czynnika VIII typu dzikiego, które zostały zakodowane przez haplotypy F8 tła, na których zostały zidentyfikowane. Dla czynnika VIII pokazano dwa epitopy immunodominującego inhibitora zlokalizowane w domenie A2 (czerwone owalne) i domenie C2 (niebieskie owalne). Mutacje wykryte u pacjentów z haplotypem H1 lub H2 (H1 + H2) przedstawiono w panelu A, a mutacje wykryte u pacjentów z haplotypem H3 lub H4 (H3 + H4) przedstawiono w panelu B. Dla wszystkich haplotypów mutacje missense są pokazane powyżej odpowiedniego białka czynnika VIII, a inne typy mutacji pokazano poniżej. Mutacje bzdur i nonsens są wskazane przez ich pozycje pozostałości w dojrzałym białku czynnika VIII. Mutacja punktowa T38039C, która występuje w pozycji +2 miejsca splicingu 5 (SS) intronu 6, jest oznaczana zgodnie z genomowym systemem numeracji nukleotydów stosowanym do sekwencji referencyjnej F8.17 Położenia czterech przesunięć ramki odczytu (FS) – indukujące małe delecje i insercje są ponumerowane zgodnie z ich lokalizacją w pełnej długości F8 DNA (c) w odniesieniu do miejsca rozpoczęcia transkrypcji.24 W szczególności jedna delecja (c.4292.TAGA) i trzy insercje (c.3809InsA, c. 4551InsA i c.4291InsATAGA) są wskazane przez numer nukleotydu typu dzikiego umieszczonego natychmiast po 5 miejsca mutacji. .Ex13 wskazuje na delecję w ramce sekwencji eksonu 13 210 bp i nieznaną ilość nieangonicznych sekwencji flankujących z intronów 12 i 13
[patrz też: dzianina dresówka, anatomia palpacyjna, psycholog dziecięcy ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna dzianina dresówka psycholog dziecięcy