Funkcja poznawcza w wieku 3 lat po ekspozycji płodu na leki przeciwpadaczkowe ad 6

Wartości IQ dzieci zostały dostosowane do czynników w modelu pierwotnym, z wyjątkiem dawki. Niskie dawki są poniżej mediany dla każdego leku przeciwpadaczkowego, a wysokie dawki są równe lub wyższe od mediany. Mediana dawek wynosiła 750 mg na dobę dla karbamazepiny, 433 mg na dzień dla lamotryginy, 398 mg na dobę dla fenytoiny i 1000 mg na dobę dla walproinianu. Linia pionowa to średnia IQ dla wszystkich dzieci, a rozmiar czarnych kwadratów jest proporcjonalny do wielkości próby. Ryc. 2. Ryc. 2. Wyniki IQ dzieci, które zostały narażone na leki przeciwpadaczkowe w macicy, według leku i typu padaczki u matki. Środki (czarne kwadraty) i 95% przedziały ufności (linie poziome) podano dla ilorazu inteligencji dzieci w funkcji leku przeciwpadaczkowego i typu padaczki u matki. Wartości IQ dzieci zostały dostosowane do czynników w modelu podstawowym. Linia pionowa to średnia IQ dla wszystkich dzieci, a rozmiar czarnych kwadratów jest proporcjonalny do wielkości próby.
Dzieci narażone na walproinian w macicy miały niższy iloraz inteligencji niż dzieci narażone na działanie któregokolwiek z innych leków przeciwpadaczkowych (tabela 2). Średnio u dzieci narażonych na działanie walproinianu wynik IQ był o 9 punktów mniejszy niż u osób narażonych na lamotryginę (95% przedział ufności [CI], od 3,1 do 14,6; p = 0,009), o 7 punktów mniej niż w grupie narażonej na fenytoinę (95% CI, 0,2 do 14,0; P = 0,04) i 6 punktów poniżej tych, które były eksponowane na karbamazepinę (95% CI, 0,6 do 12,0; P = 0,04). Wyniki IQ nie różniły się istotnie pomiędzy dziećmi narażonymi na którykolwiek z pozostałych trzech leków przeciwpadaczkowych (P = 0,68). Związek walproinianu ze słabymi wynikami poznawczymi utrzymywał się po korekcie dla czynników zakłócających z zastosowaniem dwóch podejść: analizy regresji liniowej i analizy podgrup z ocenami skłonności i poszczególnymi zmiennymi zakłócającymi. W każdej podgrupie skłonności-score średnia IQ dla dzieci narażonych na walproinian jest niższa niż średnia IQ dla dzieci wystawionych na działanie któregokolwiek z innych leków przeciwpadaczkowych (ryc. i ryc. 2 i ryc. do 4 w dodatkowym dodatku). Wzór na wykresach lasu sugeruje, że wyjściowe różnice nie wyjaśniają związku walproinianu ze słabym wynikiem IQ.
W analizach oceniających związek pomiędzy średnią dawką leku przeciwpadaczkowego w czasie ciąży i ilorazem inteligencji dziecka w wieku 3 lat, tylko dawka walproinianu była istotnie skorelowana (odwrotnie) z IQ (r = -0,38, P = 0,005) (patrz Ryc. 5 w Dodatku uzupełniającym dla zależności między dawką leku a różnicą w IQ między dzieckiem a matką). Wyniki były podobne, gdy w modelu uwzględniono średnie dawki w trzecim trymestrze, a nie w całej ciąży. W podgrupie 38 kobiet, u których mierzono poziomy walproinianu we krwi, dawkę korelowano z poziomem we krwi (r = 0,42, P = 0,008), ale poziom ten nie był znacząco związany z ilorazem inteligencji dziecka w tej małej próbce. IQ nie różniły się istotnie pomiędzy dziećmi narażonymi na różne leki przeciwpadaczkowe, gdy analiza była ograniczona do dzieci narażonych na niskie dawki (poniżej mediany) (Ryc. 1).
Rysunek 3. Rycina 3. Związek między dzieckiem a matczynym IQ według leku przeciwpadaczkowego
[patrz też: rumia stomatolog, diagnoza integracji sensorycznej, szpital pyrzyce rejestracja ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza integracji sensorycznej rumia stomatolog szpital pyrzyce rejestracja