Empagliflozyna, wyniki sercowo-naczyniowe i śmiertelność w cukrzycy typu 2 cd 7

Urosepsis odnotowano u 0,4% pacjentów w grupie otrzymującej empagliflozynę i 0,1% w grupie placebo, ale nie obserwowano braku ogólnego wskaźnika infekcji dróg moczowych, powikłanych zakażeń dróg moczowych lub odmiedniczkowego zapalenia nerek (tabela S13 w części R w Dodatek dodatkowy). Kliniczne dane laboratoryjne podano w tabeli S14 w sekcji S w dodatkowym dodatku. Nie było istotnych zmian w elektrolitach w dwóch badanych grupach. Wartości hematokrytu były wyższe w grupach empagliflozyny niż w grupie placebo (średnie [. SD] zmiany od wartości wyjściowych, 4,8 . 5,5% w grupie otrzymującej 10 mg empagliflozyny, 5,0 . 5,3% w grupie otrzymującej 25 mg empagliflozyny, oraz 0,9 . 4,7% w grupie placebo). Dyskusja
Wśród pacjentów z cukrzycą typu 2 o wysokim ryzyku zdarzeń sercowo-naczyniowych, ci, którzy otrzymywali empagliflozynę, mieli niższą częstość pierwotnego złożonego wyniku śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub udaru nieinwazyjnego niż pacjenci otrzymujący placebo. Różnica między empagliflozyną a placebo była spowodowana znacznym zmniejszeniem liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, bez znaczącej różnicy między grupami ryzyka zawału mięśnia sercowego lub udaru. Ponieważ obie grupy miały podobny odsetek hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, nie było znaczącej różnicy w kluczowym wyniku wtórnym, który obejmował ryzyko hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej. Pacjenci z grupy empagliflozyny mieli istotnie mniejsze ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i hospitalizacji z powodu niewydolności serca niż pacjenci z grupy placebo.
Chociaż udokumentowano niewielki wpływ dawka-odpowiedź dla dawki 10 mg empagliflozyny w porównaniu z placebo i dawki 25 mg w porównaniu z placebo w przypadku odpowiedzi metabolicznych, w naszym badaniu dwie grupy dawek miały podobne współczynniki ryzyka dla wyników sercowo-naczyniowych. Tak więc w praktyce klinicznej wybór dawki empagliflozyny będzie prawdopodobnie zależeć przede wszystkim od osiągnięcia celów metabolicznych i występowania zdarzeń niepożądanych.
Korzyści te zaobserwowano w populacji z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, w której czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym ciśnienie krwi i dyslipidemię, były dobrze leczone przy użyciu inhibitorów układu renina-angiotensyna-aldosteron, statyny i kwasu acetylosalicylowego. Zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych w grupie otrzymującej empagliflozynę było zgodne w poszczególnych podgrupach, zgodnie z charakterystyką wyjściową.
Warto zauważyć, że zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i z jakiejkolwiek przyczyny nastąpiło na początku badania, a korzyści te były kontynuowane przez cały czas trwania badania. Względna redukcja o 32% ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny w połączonej grupie empagliflozyny oznacza, że 39 pacjentów (41 w grupie 10 mg i 38 w grupie 25 mg) wymagałoby leczenia w ciągu 3 lat okres, aby zapobiec jednej śmierci, ale tych liczb nie można ekstrapolować na populacje pacjentów o innych cechach klinicznych.
Mimo że badacze byli zachęcani do dostosowania leczenia zmniejszającego stężenie glukozy zgodnie z lokalnymi wytycznymi, wielu pacjentów nie osiągnęło docelowych wartości glikemicznych, z dostosowanym średnim poziomem hemoglobiny glikowanej w tygodniu 206 wynoszącym 7,81% w połączonej grupie empagliflozyny i 8,16% w grupie placebo
[przypisy: gdynia psycholog, reaktory chemiczne, Rezonans Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: gdynia psycholog reaktory chemiczne Rezonans Warszawa